ข้ามไปที่เนื้อหา
เฉพาะในแอลเบเนียเท่านั้น

100 วัน จับกุมผู้คนนับร้อย ไม่มีใครลาออก: การปฏิวัติฟลามิงโกยังคงอยู่ที่จุดไหน? (ปรับปรุงล่าสุด พฤศจิกายน 2026)

100 วันแห่งการปฏิวัติฟลามิงโกในแอลเบเนีย

หนึ่งร้อยวันแห่งการประท้วง หนึ่งร้อยค่ำคืนบนท้องถนน การจับกุมและการควบคุมตัว พาดหัวข่าวระดับนานาชาติ นกฟลามิงโกกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อต้าน และขบวนการที่เริ่มต้นบนพื้นที่อนุรักษ์ได้กลายเป็นความท้าทายที่กว้างขวางยิ่งขึ้นต่อวิธีการปกครองของแอลเบเนีย

แต่หลังจากผ่านไป 100 วัน บางทีคำถามที่สำคัญที่สุดก็อาจเป็นคำถามที่ง่ายที่สุด:

อะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างกันแน่?

คำตอบนั้นไม่น่าพึงพอใจนัก อัลบาเนียไม่ใช่ประเทศเดิมทางการเมืองอย่างที่เคยเป็นมาก่อนการประท้วงจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแน่นอน รัฐบาลอยู่ภายใต้การตรวจสอบของสาธารณชนมากขึ้น สถาบันต่างๆ ประกาศโครงการริเริ่มที่มุ่งเป้าไปที่ประชาชนโดยตรง และการประท้วงก็ไปถึงสื่อต่างประเทศแล้ว

แต่เมื่อพูดถึงข้อเรียกร้องพื้นฐานของขบวนการระบบเองกลับแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย

1. พระรามยังไม่ยอมถอย

นายกรัฐมนตรี เอดี รามา ยังคงดำรงตำแหน่งและยังคงปกป้องโครงการลงทุนที่เป็นข้อถกเถียง ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่จุดชนวนการประท้วง โครงการซเวร์เนคยังไม่ถูกยกเลิก กฎหมายคุ้มครองพื้นที่ยังคงมีผลบังคับใช้ และข้อเรียกร้องทางการเมืองหลักของผู้ประท้วงยังไม่ได้รับการตอบสนอง

นี่อาจเป็นผลลัพธ์ที่ชัดเจนที่สุดหลังจากผ่านไป 100 วัน: แม้จะมีแรงกดดันจากประชาชนอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในแต่ละวัน แต่ก็ไม่มีการถอยทางการเมืองใดๆ เกิดขึ้นในระดับสูงสุดของรัฐบาล

การประท้วงยังไม่ก่อให้เกิดความรับผิดชอบทางการเมืองระดับสูงอย่างที่ผู้เข้าร่วมเรียกร้อง

2. ไม่มีเหตุการณ์ทางการเมืองเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายในรัฐบาล

การเคลื่อนไหวนี้ได้หยิบยกประเด็นเรื่องความรับผิดชอบ การทุจริต และการทำงานของสถาบันของรัฐขึ้นมาตั้งคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่หลังจากผ่านไป 100 วัน ก็ยังไม่มีการกวาดล้างรัฐบาลครั้งใหญ่ ไม่มีคณะรัฐมนตรีล่มสลาย และไม่มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนใดต้องพ้นจากตำแหน่งอันเป็นผลมาจากการประท้วง

เรื่องนี้สำคัญเพราะการระดมพลบนท้องถนนและผลที่ตามมาทางการเมืองเป็นคนละเรื่องกัน

การเคลื่อนไหวหนึ่งๆ สามารถทำให้ถนนสายหลักเต็มไปด้วยผู้คนทุกเย็น แต่ก็ยังคงเผชิญกับสถาบันต่างๆ ที่สามารถรองรับแรงกดดันจากสาธารณชนได้อย่างมหาศาลโดยไม่เปลี่ยนแปลงพื้นฐานใดๆ

นั่นอาจเป็นบทเรียนที่สำคัญที่สุดบทหนึ่งในช่วง 100 วันนี้

Svg+xml;charset=utf 8,%3Csvg Xmlns%3D

3. ในขณะเดียวกัน รัฐบาลก็ต้องการเข้ามาตรวจสอบถึงบ้านอย่างกระทันหัน

อย่างไรก็ตาม ยังมีสิ่งอื่นที่กำลังเปลี่ยนแปลงไป นั่นคือวิธีที่สถาบันต่างๆ สื่อสารกับประชาชน

เมื่อวันที่ 9 กันยายน สำนักงานทะเบียนที่ดินแห่งรัฐได้ประกาศแนวทางใหม่สำหรับบ้านที่ไม่มีเอกสารสิทธิ์ในที่ดิน โดยทีมเคลื่อนที่จะเริ่มจากหมู่บ้านก่อน แล้วจึงขยายไปยังพื้นที่เมือง โดยเจ้าหน้าที่อธิบายถึงนโยบายนี้อย่างตรงไปตรงมาว่า“Kadastra shkon derë më derë” ซึ่งหมายถึง “สำนักงานทะเบียนที่ดินไปเคาะประตูบ้าน”

โดยลำพังแล้ว สิ่งนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าความคิดริเริ่มดังกล่าวเกิดขึ้นจากผลของการประท้วง

แต่ในทางการเมืองแล้ว จังหวะเวลาดังกล่าวเป็นสิ่งที่มองข้ามไม่ได้

หลังจากผ่านไปสามเดือนที่ประชาชนหลายพันคนกล่าวหาว่าสถาบันของรัฐห่างเหิน ไม่ตอบสนอง และเข้าถึงยาก หน่วยงานของรัฐต่าง ๆ ก็เริ่มแสดงตนว่าเป็นสถาบันที่จะเข้าหาประชาชนโดยตรง แทนที่จะให้ประชาชนต้องวิ่งไล่ตามรัฐ

บททดสอบที่แท้จริงจะอยู่ที่ว่า การประกาศเหล่านี้จะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่วัดได้หรือไม่

4. การต่อสู้ได้ย้ายจากถนนใหญ่มาสู่ระบบอัลกอริทึมแล้ว

การปฏิวัติฟลามิงโกไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะบนท้องถนนเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นสงครามแย่งชิงอำนาจควบคุมสิ่งที่ชาวอัลบาเนียได้เห็นบนโลกออนไลน์มาก ขึ้นเรื่อยๆ

ในช่วงต้นเดือนกันยายน บัญชีอินสตาแกรมหลายสิบบัญชีที่เกี่ยวข้องกับนักกิจกรรม บุคคลฝ่ายค้าน และเพจที่รายงานข่าวการประท้วง ถูกระงับหรือจำกัดการใช้งานพร้อมกัน บุคคลทางการเมืองรายหนึ่งอ้างว่า เพจมากกว่า200 เพจที่เผยแพร่เนื้อหาเกี่ยวกับการประท้วงอาจได้รับผลกระทบ แม้ว่าตัวเลขดังกล่าวจะยังไม่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นอิสระว่าเป็นจำนวน 200 เพจที่ถูกปิดไปก็ตาม

ต่อมา Meta ยอมรับว่าบัญชีบางส่วนถูกลบไปโดยไม่ได้ตั้งใจและได้กู้คืนบัญชีบางส่วนกลับมา พร้อมทั้งกล่าวว่ากำลังตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้น ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่เปิดเผยต่อสาธารณะว่ารัฐบาลแอลเบเนียสั่งการหรือให้เงินสนับสนุนการระงับบัญชีดังกล่าว

ความแตกต่างนั้นมีความสำคัญ

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็เช่นกัน: เสียงจำนวนมากที่เชื่อมโยงกับการเคลื่อนไหวประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของแอลเบเนียหายไปอย่างกะทันหัน หรือถูกจำกัดการเข้าถึงแพลตฟอร์มการสื่อสารที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ

หลังจากผ่านไป 100 วันอัลกอริทึมดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวทางการเมืองไปแล้ว

แอลเบเนีย360

5. ผู้ประท้วงต้องจ่ายราคาเป็นการส่วนตัว

การประท้วงเหล่านี้ไม่ได้ปราศจากผลกระทบสำหรับผู้ที่เข้าร่วม

ตำรวจได้ควบคุมตัวผู้ประท้วงซ้ำแล้วซ้ำเล่าระหว่างการปะทะกัน ล่าสุด สำนักข่าวเอพีรายงานว่า ผู้ประท้วงหลายคนถูกควบคุมตัวขณะที่การประท้วงเคลื่อนตัวไปถึงรัฐสภา หลังจากการประท้วงครบรอบ 100 วัน

แต่ยังมีกรณีเฉพาะบุคคลที่น่ากังวลมากกว่านั้นอีก

เว็บไซต์ Citizens.al รายงานว่า พลเมืองคนหนึ่งที่ถ่ายคลิปการเข้าแทรกแซงของตำรวจระหว่างการชุมนุมประท้วงเมื่อวันที่ 1 กันยายน นอกสถานีตำรวจหมายเลข 3 ถูกจับกุมและถูกควบคุมตัวประมาณ72 ชั่วโมง

กรณีเช่นนี้ทำให้การถกเถียงเปลี่ยนไปจากประเด็นเรื่องการปะทะกันระหว่างผู้ประท้วงและตำรวจระหว่างการชุมนุมเท่านั้น

พวกเขายกประเด็นคำถามที่สำคัญยิ่งกว่านั้นขึ้นมา:

พลเมืองทั่วไปมีพื้นที่มากแค่ไหนในการบันทึกการกระทำของรัฐ?

6. ยุโรปกำลังจับตามองอยู่ แต่ผู้ประท้วงคาดหวังมากกว่านี้มาก

การปฏิวัติฟลามิงโกประสบความสำเร็จในการนำประเด็นต่างๆ ที่ก่อนหน้านี้อาจจำกัดอยู่แค่ภายในประเทศ มาสู่ระดับสากล

สื่อต่างประเทศหลายแห่ง รวมถึง AP, DW และ Le Monde ได้รายงานข่าวเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวนี้

แต่การได้รับความสนใจจากนานาชาติไม่ได้หมายความว่าจะเกิดแรงกดดันจากนานาชาติเสมอไป

สำหรับผู้ประท้วงหลายคน ความแตกต่างนี้กลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ อัลบาเนียเป็นประเทศผู้สมัครเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป แต่หลังจากผ่านไป 100 วัน รัฐบาลยังคงอยู่ในตำแหน่งอย่างมั่นคง และโครงการพัฒนาที่กำลังเป็นที่ถกเถียงก็ยังไม่ถูกหยุดยั้ง

ดังนั้น การเคลื่อนไหวนี้จึงก่อให้เกิดคำถามที่น่าอึดอัดใจไม่เพียงแต่สำหรับติรานาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบรัสเซลส์ด้วย:

ประชาธิปไตย การปกป้องสิ่งแวดล้อม และความรับผิดชอบของสถาบัน ควรมีน้ำหนักมากน้อยเพียงใดในกระบวนการบูรณาการของแอลเบเนียเข้าสู่ยุโรป?

Svg+xml;charset=utf 8,%3Csvg Xmlns%3D

7. แอลเบเนียกลายเป็น "อันดับ 1 ของโลก" ด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์อย่างกะทันหัน

จากนั้นก็เกิดความแตกต่างที่แปลกประหลาดที่สุดอย่างหนึ่งของฤดูร้อนขึ้น

ดัชนีความมั่นคงทางไซเบอร์แห่งชาติ ซึ่งจัดทำโดยสถาบันธรรมาภิบาลอิเล็กทรอนิกส์ของเอสโตเนีย จัดอันดับให้แอลเบเนียเป็นอันดับหนึ่งของโลกในด้านความพร้อมด้านความมั่นคงทางไซเบอร์โดยได้คะแนน 98.33 จาก 100 คะแนน

หน่วยงานความมั่นคงทางไซเบอร์แห่งชาติของแอลเบเนียแสดงความยินดีกับผลลัพธ์ดังกล่าวอย่างเป็นที่เข้าใจได้

แต่พาดหัวข่าวจำเป็นต้องมีบริบทประกอบ

NCSI ประเมินตัวชี้วัด 49 ตัว ครอบคลุมด้านต่างๆ เช่น กฎหมายความมั่นคงทางไซเบอร์ สถาบัน กลยุทธ์ การคุ้มครองโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ การรับมือกับเหตุการณ์ และความร่วมมือระหว่างประเทศ ดังนั้นจึงเป็นการวัดศักยภาพและความพร้อมด้านความมั่นคงทางไซเบอร์ของประเทศตามวิธีการของตนเองมากกว่าที่จะพิสูจน์ว่าประชาชนได้รับประสบการณ์ในสภาพแวดล้อมดิจิทัลที่ปลอดภัยที่สุดในโลก

ความแตกต่างดังกล่าวมีความสำคัญเป็นพิเศษในขณะที่นักเคลื่อนไหวชาวแอลเบเนียกำลังตั้งคำถามว่าเหตุใดบัญชีโซเชียลมีเดียหลายสิบบัญชีของพวกเขาจึงหายไปเกือบจะในชั่วข้ามคืน

ดังนั้น หลังจาก 100 วัน อะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง?

รัฐบาลยังไม่ล่มสลาย

พระรามยังไม่ยอมถอย

โครงการที่เป็นข้อพิพาทยังไม่ได้ถูกยกเลิก

ยังไม่มีการตรวจสอบความรับผิดชอบทางการเมืองอย่างครอบคลุมภายในรัฐบาล

ผู้ประท้วงถูกควบคุมตัว และอย่างน้อยหนึ่งกรณีที่มีการบันทึกไว้เกี่ยวข้องกับพลเมืองที่กำลังถ่ายวิดีโอการเข้าแทรกแซงของตำรวจ

บัญชี Instagram ที่เชื่อมโยงกับนักเคลื่อนไหวหลายสิบบัญชีถูกจำกัดหรือปิดไป ขณะที่มีการอ้างว่าการรบกวนอาจขยายวงกว้างไปมากกว่า 200 เพจ และ Meta ยอมรับว่าการลบอย่างน้อยบางส่วนเป็นการลบที่ผิดพลาด

ในขณะเดียวกัน สถาบันต่างๆ ก็กำลังเคลื่อนไหวอย่างเห็นได้ชัด โครงการริเริ่มใหม่ๆ ที่มุ่งเน้นประชาชนกำลังปรากฏขึ้น สำนักงานทะเบียนที่ดินสัญญาว่าจะไปเคาะประตูบ้านเพื่อสำรวจข้อมูล ภาพลักษณ์ของแอลเบเนียในเวทีระหว่างประเทศกำลังได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดมากขึ้น และการประท้วงที่อาจจะยุติลงหลังจากหนึ่งสัปดาห์กลับยืดเยื้อต่อเนื่องยาวนานถึง100 วันกลายเป็นสิ่งที่ Citizens.al อธิบายว่าเป็น การประท้วงที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยาวนานที่สุดเท่าที่เคยบันทึกไว้ในแอลเบเนีย

บางทีนี่อาจเป็นความขัดแย้งของการปฏิวัติฟลามิงโกหลังจากผ่านไป 100 วัน

มันเปลี่ยนรูปแบบการสนทนามากกว่าที่จะเปลี่ยนรัฐบาลเสียอีก

และตอนนี้ก็ถึงเวลาของการทดสอบที่ยากขึ้นแล้ว

แรงกดดันจากประชาชนตลอด 100 วัน จะสามารถผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับสถาบันได้หรือไม่ หรือระบบการเมืองของแอลเบเนียจะเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับการประท้วงไปได้เอง?

อ่านเพิ่มเติม